X
تبلیغات
رایتل
مناجاتی با چمران - برداشت
اینجا همه برداشت ها شخصی است.
مناجاتی با چمران
چهارشنبه 31 خرداد 1396 ساعت 04:58 | نوشته ‌شده به دست پرنیان خان زاده

" خدایا تو را شکر میکنم

که اشک را آفریدی که عصاره ی حیات انسان است. آنگاه که در آتش عشق میسوزم، یا در شدت درد میگدازم، یا در شوق زیبائی و ذوق عرفانی آب میشوم و سراپای وجودم

روح میشود،
لطف می شود،
عشق می شود،
سوز می شود،
و عصاره ی وجودم بصورت اشک آب میشود و بعنوان زیباترین محصول حیات که وجهی به عشق و ذوق دارد و وجهی دیگر به غم و درد در دامان وجود فرو میچکد.

اگر خدای بزرگ از من سندی بطلبد، قلبم را ارائه خواهم داد و اگر محصول عمرم را بطلبد، اشک را تقدیم خواهم کرد.

خدایا تو را شکر میکنم
که غم را آفریدی و بندگان مخلص خود را به آتش آن گداختی و مرا از این نعمت بزرگ توانگر کردی.

خدایا تو را شکر میکنم
که به من درد دادی و نعمت درک درد عطا فرمودی."


گزیده ای از مناجات عارفِ شهید مصطفی چمران


پی نوشت: مصطفیِ عزیز، ایمان دارم روحت به یاری عشق به ملکوت معراج یافته است. ای کاش دعا کنی برایم که قدر فتیلی از مهرت به حق در وجود من هم ریشه بدواند. تو آنچنان با خدایت به گفت و گو مینشینی که آتش حسد به جانم می اندازی که دلم می خواهد تو باشم و چنین محبوبی را در کنار خویش حاضر بیابم. دست دراز کن و این روح پژمرده را هم در آتش وجودت بسوزان، شاید بدین سان ققنوسی از پس خاکسترم سربرآورد که لایق چنین هم نشینی باشد.






چاپ این مطلب: کلیک کنید

(0 لایک)
نظرات (0)
امکان ثبت نظر جدید برای این مطلب وجود ندارد.
 
آمار
بازدیدکنندگان : 2928